1- گروه روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی 2- گروه روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی ، n.sohrabi@miau.ac.ir
چکیده: (2921 مشاهده)
مقدمه: شواهد اندکی در خصوص ارتباط بین رفتارهای خودآسیبرسان با عملکرد خانواده و کژتنظیمی هیجان وجود دارد؛ لذا این پژوهش با هدف تعیین همبستگی رفتارهای خودآسیبرسان با عملکرد خانواده و کژتنظیمی هیجان در دختران نوجوان دبیرستانی در سال 1398 انجام شد. روش: جامعه‌آماری این پژوهش توصیفی-همبستگی دربرگیرنده کلیه دانش‌آموزان دختر دوازده الی نوزده ساله خودآسیبرسان شهر تهران در سال تحصیلی 1398 بودند که از این میان تعداد صد و پنجاه نفر با استفاده از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. اطلاعات به‌وسیله سیاهه خودگزارشی خودآسیب‌رسانی کلونسکی و گلن2009، مقیاس عملکرد خانواده تاویتیان و همکاران1987 و مقیاس کژتنظیمی هیجانی گراتز و رومر2004 گردآوری شد. داده‌ها با استفاده از روش‌های آمار توصیفی میانگین و انحراف معیار و استنباطی ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه در نرم‌افزار SPSS23 تحلیل شدند. نتایج: نتایج ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که بین عواطف مثبت خانوادگی، ارتباطات خانوادگی و حمایت‌ها و تشویق خانوادگی با رفتارهای خودآسیبرسان همبستگی منفی و معنی‌دار، همچنین بین تعارضات خانوادگی و نگرانی‌های خانوادگی با رفتارهای خودآسیبرسان همبستگی مثبت و معنی‌دار وجود دارد و نپذیرفتن ﭘﺎﺳﺦﻫﺎی ﻫﯿﺠﺎﻧﯽ، دﺳﺘﺮﺳﯽ ﻣﺤﺪود ﺑﻪ راﻫﺒﺮدﻫﺎی ﺗﻨﻈﯿﻢ ﻫﯿﺠﺎن ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎم ﻓﺸﺎر، دﺷﻮاری در اﻧﺠﺎم رﻓﺘﺎرﻫﺎی ﻫﺪﻓﻤﻨﺪ ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎم ﻓﺸﺎر، ﻓﻘﺪان آﮔﺎﻫﯽ، ابهام ﻫﯿﺠﺎﻧﯽ و دﺷﻮاری ﮐﻨﺘﺮل ﺗﮑﺎﻧﻪهای ﺗﺤﺖ ﻓﺸﺎر با رﻓﺘﺎرﻫﺎی خودآسیبرسان همبستگی مثبت و معنی‌دار(05/0>P) وجود دارد. نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که مولفه‌های تعارضات خانوادگی، نگرانی‌های خانوادگی، دﺳﺘﺮﺳﯽ ﻣﺤﺪود ﺑﻪ راﻫﺒﺮدﻫﺎی ﺗﻨﻈﯿﻢ ﻫﯿﺠﺎن و دﺷﻮاری ﮐﻨﺘﺮل ﺗﮑﺎﻧﻪهای ﺗﺤﺖ ﻓﺸﺎر حدود بیست و هفت درصد واریانس رﻓﺘﺎرﻫﺎی خودآسیبرسان دختران نوجوان(5/0>P) را تبیین می‌کند. بحث و نتیجه‌گیری: ﺑﻪ ﻣﺮاﻗﺒﺎن حوزه سلامت و بهداشت روانی پیشنهاد می‌شود اﺣﺘﻤﺎل قابلیت پیش‍بینی خودآسیب‌رسانی را براساس عملکرد خانواده و کژتنظیم هیجان در میان دانش‌آموزان دختر نوجوان درنظر بگیرند تا به کنترل و درمان به موقع مشکلات ناشی از بروز رفتارهای خودآسیبرسان بپردازند.
