fa تاثیر مشاوره شغلی بر ریسک‌پذیری متعادل توان‌خواهان جسمی-حرکتی تخصصي Special پژوهشي Research <strong>مقدمه:</strong> ریسک‌پذیری متعادل عامل مهمی است که بر اشتغال و پایداری شغلی تاثیر می‌گذارد. فقدان مهارت ریسک‌پذیری متعادل در میان کسانی که با کم‌توانی زندگی می‌کنند، می‌تواند موجب بیکاری آن‌ها شود. هدف این مطالعه بررسی تأثیر مشاوره شغلی بر ریسک‌پذیری متعادل توان‌خواهان جسمی حرکتی بود.<br> <strong>روش: </strong>مطالعه به روش کارآزمایی بالینی در میان توان‌خواهان جسمی حرکتی در مجتمع توانبخشی آموزشی رعد در کرج به‌منظور سنجش تأثیر مداخله نه جلسه‌ای مددکاری گروهی بر ریسک‌پذیری متعادل آن‌ها انجام شد. چهل و شش نفر وارد مطالعه شدند و به‌صورت تصادفی در گروه مداخله (بیست وسه نفر) و گواه (بیست وسه نفر) قرار گرفتند. ریسک‌پذیری متعادل قبل از مداخله، بلافاصله بعد از مداخله و دو ماه پس از مداخله با استفاده از پرسشنامه ویژگی‌های کارآفرینان ایرانی سنجیده شد. ازآزمون یومن ویتنی برای ارزیابی نتایج استفاده شد.<br> <strong>نتایج: </strong>میانگین سنی شرکت‌کنندگان سی وسه سال، معلولیتشان از نوع پولیو (فلج اطفال) واکثریت آن‌ها مرد بودند. اگرچه نتایج نشان دادند که بین دو گروه مداخله و گواه در پس‌آزمون تفاوت معنادار وجود ندارد، اما ریسک‌پذیری متعادل گروه مداخله در پیگیری (شصت روز پس از مداخله) به‌طور معناداری بیش از گروه گواه بود.<br> <strong>بحث و نتیجه‌گیری: </strong>مداخله مددکاری اجتماعی در زمینه ریسک‌پذیری متعادل روشی موثر برای افزایش ریسک‌پذیری متعادل در میان توان‌خواهان جسمی-حرکتی بود. پیشنهاد می‌شود این مداخله به‌عنوان بخشی از خدمات توانبخشی حرفه‌ای ارائه شود. <strong>Introduction:</strong> Balanced risk-taking(BRT) is an important factor which affects employment and job sustainability. Lack of BRT skills among people with physical disability could cause unemployment in this group of people. The purpose of this research was to identify the effectiveness of career counseling on balanced risk-taking of people with physical disability.<br> <strong>Methods: </strong>A randomized clinical trial was conducted among registered people with physical disability in Ra&#39;ad charity in Karaj; to assess the effectiveness; nine-sessions of social work intervention on BRT conducted. Forty-six participants were consented and randomly assigned into case and control (twenty-three persons each) groups. BRT was assessed before, immediately after and two months after intervention using Iranians Entrepreneurial Characteristics Questionnaire. Mann-Whitney U test was used to evaluate the outcomes.<br> <strong>Results: </strong>The mean age of participants was thirty-three-year-old and most of them were male(sixty percent) and who had poliomyelitis. (5.52%)<br> Although the results did not show a significant difference between case and control groups in posttest, BRT was significantly higher for the case group in follow-up. (Sixty days after intervention)<br> <strong>Conclusions:</strong> Social work intervention on BRT was an effective method for increasing BRT among people with physical disability. Therefore implementing this intervention as a part of vocational rehabilitation services is suggested. توان‌خواهان جسمی-حرکتی, مددکاری اجتماعی, ریسک پذیری متعادل People With Physical Disability, Social Work, Balanced Risk Taking 29 36 http://socialworkmag.ir/browse.php?a_code=A-10-315-1&slc_lang=fa&sid=1 Sahar Rezazadeh سحر رضازاده Rezazadeh_atu@yahoo.com 10031947532846003065 10031947532846003065 No دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی Masoomeh Maarefvand معصومه معارف وند arammaref@gmail.com 10031947532846003066 10031947532846003066 Yes دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی Samaneh Hosseinzadeh سمانه حسین زاده Hosseynzadeh.sam@gmail.com 10031947532846003067 10031947532846003067 No دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی