fa اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر نشخوار ذهنی و تمایزیافتگی خود زوجین متقاضی طلاق توافقی تخصصي Special كاربردي Applicable پیشگفتار: هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر نشخوار ذهنی و تمایزیافتگی خود زوجین متقاضی طلاق توافقی است.&nbsp;<br> <br> روش:در این پژوهش نیمه‌آزمایشی از طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون استفاده شده است. زوجین متقاضی طلاق توافقی شهر تهران در سال1402 جامعه‌آماری این پژوهش&nbsp;زاتشکیل داده اند.&nbsp; چهارده زوج متقاضی طلاق توافقی با استفاده از روش غیرتصادفی هدفمند گزینش و سپس به روش تصادفی هفت زوج در گروه آزمایش و هفت زوج دیگر به‌عنوان گروه گواه قرار گرفتند. گروه آزمایش در هشت جلسه درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد شرکت کردند. پس از ریزش، شش زوج درمان را با موفقیت به پایان رساندند. گروه گواه هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. جهت معادل‌سازی نفرات دو گروه آزمایش و گواه به تعداد ریزش گروه آزمایش به‌صورت تصادفی از گروه گواه نیز حذف گردید. در این پژوهش از پرسشنامه‌های نشخوار ذهنی و تمایزیافتگی خود استفاده شد. داده‌های جمع‌آوری شده با استفاده از مدل آماری تحلیل کوواریانس چندمتغیرهMANCOVA و تک‌متغیرهANCOVA تحلیل شدند.&nbsp;<br> <br> یافته‌ها: نتایج نشان داد که بین میانگین نمرات پس‌آزمون گروه آزمایش و گواه تفاوت معنی‌داری وجود دارد و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد به‌طور معنی‌داری موجب بهبود نشخوار ذهنی و تمایزیافتگی خود شده است.<br> <br> پی‌آمد: براساس یافته‌های پژوهش حاضر انجام مداخلات بر اساس این رویکرد می‌تواند بر بهبود نشخوار ذهنی و تمایزیافتگی خود زوجین متقاضی طلاق توافقی موثر باشد. Introduction: This research aimed to examine how Acceptance and Commitment Therapy affects the acceptance and commitment to mental rumination and self-differentiation of divorced demanding couples.<br> <br> Methods: The current study employed a semi-experimental design using a pre-test and post-test approach. It focused on couples seeking a consensual divorce in Tehran in 2023. A targeted non-random sampling method was used to select fourteen couples who applied for consensual divorce. Subsequently, seven couples were randomly assigned to either the experimental group or the control group. The experimental group participated in eight sessions of acceptance and commitment therapy, with six couples successfully completing the therapy program. In contrast, the control group did not receive any form of intervention. To ensure comparability between the two groups, participants were randomly selected for removal from the control group based on the number of dropouts in the experimental group. The study utilized questionnaires to evaluate mental rumination and self-differentiation. The data was analyzed using multivariate analysis of covariance (MANCOVA) as well as univariate analysis of covariance (ANCOVA) statistical models.<br> <br> Results: The current research findings suggest that interventions using this approach may effectively improve mental rumination and self-differentiation in couples seeking to divorce amicably.<br> <br> Conclusions: The current research findings suggest that interventions using this approach may effectively improve mental rumination and self-differentiation in couples seeking to divorce amicably. تمایزیافتگی خود, درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد, نشخوار ذهنی, طلاق Self-Differentiation, Acceptance and Commitment Based Approach, Mental Rumination 31 39 http://socialworkmag.ir/browse.php?a_code=A-10-1024-1&slc_lang=fa&sid=1 Mehdi Lahooti مهدی لاهوتی kimiyaravan@gmail.com 10031947532846007572 10031947532846007572 No Department of psychology, Ashtian Branch, Islamic Azad University واحد آشتیان، دانشگاه آزاد اسلامی Mehryar Anasseri مهریار عناصری dranasseri1969@gmail.com 10031947532846007573 10031947532846007573 Yes Department of psychology, Ashtian Branch, Islamic Azad University گروه روانشناسی، واحد آشتیان، دانشگاه آزاد اسلامی Fataneh Mohammadi فتانه محمدی markaz.moshavereh.ammin@gmail.com 10031947532846007574 10031947532846007574 No Department of psychology, Abhar Branch, Islamic Azad University واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی